Best effectief maar wel even wennen

Martinus logo600 compressor

Cathy Baars is docent Natuurkunde en onderzoekscoördinator op het Martinuscollege in Grootebroek

Te lui om les te geven?
Mijn allereerste Scrumcyclus in havo 4 riep onverwacht veel weerstand op van leerlingen en ouders. Een boze mailwisseling, ouders op school en het verwijt dat ik ‘te lui was om les te geven’. Dit gaat niet in je koude kleren zitten. Zeker omdat leerlingen in dit blok al jaren zelfstandig werken (gamification, opdrachtenmatrix). Eigenlijk was alleen de structuur en de omkleding met ceremonies dit jaar anders. Vandaar mijn verbijstering over zoveel weerstand.
 
Wennen
Toch ben ik met deze groep een tweede Scrumcyclus gestart. Ik was huiverig, maar ik vond ook dat ze moesten wennen. Tijdens deze tweede Scrumcyclus heb ik de leerlingen laten werken aan twee natuurkundige onderwerpen uit de mechanica (noodstop en parachutespringen). Daarvoor had ik drie soorten opdrachten gemaakt (videometen, modelleren en opdrachten uit het lesboek). Eigenlijk vond ik de hoeveelheid werk te veel, maar we hadden door veel lesuitval een behoorlijke achterstand op gelopen dus het moest wel.
 
Verbazende opbrengsten
Wat schetst mijn verbazing: de leerlingen liepen uiteindelijk voor op mijn planning. Sommigen zelfs een hele sprint. De toets is beter gemaakt dan voorgaande jaren en de groep heeft meer werk verzet. Enkele uitspraken van leerlingen: ‘Ik kan samenwerken. Mag ik altijd in dit groepje werken? Het gaat zo goed en dat is voor het eerst!’ ‘Ik wist niet dat we zo hard konden werken!’
 
Klap op de vuurpijl
Na afloop van dit Scrumblok ben ik weer klassikaal gaan les geven. En toen kreeg ik, als klap op de vuurpijl, dit verzoek: ‘Kunnen we niet weer scrummen? Dat was veel fijner, dan had je wat te kiezen en was het veel gezelliger’. Zoals een leerling in de evaluatie schreef: ‘Scrum is best effectief, maar we moesten er eerst wel aan wennen.’